Toen ons kooikerhondje Bonnie 5 jaar was werd de wens om een tweede hond erbij te hebben steeds groter.
Na niet al te lange tijd reden Michel en vriend Martin, het baasje van vader Anton, richting Tsjechië om daar een reutje op te gaan halen.
We hebben een sprong in het diepe gemaakt waar we tot op de dag van vandaag geen spijt van hebben.
De beste manier om een pup aan te schaffen is middels de Kooikervereniging.
Dan ga je op zoek naar de voor jou beste fokker en je legt contact.
We zijn echter ons hart gevolgd en zijn via vrienden aan Chris gekomen.
Bovendien kenden we de vaderhond en de fokker van de moederhond
en hebben ook geen moment getwijfeld aan onze keuze.
Ons meiske Bonnie wende heel snel aan de kleine pup en vanaf de eerste ontmoeting zat het goed tussen beide.
Ze speelden veel samen en Chris leerde zijn plaats kennen binnen ons gezin. Bonnie was een rolmodel voor hem.
Helaas werd zij plotseling ziek. We waren ten einde raad!
Na verschillende bloedtransfusies, goede medische zorg en heel veel liefde van ons allemaal verloor ze te strijd en hebben we haar op 4 mei 2010 moeten laten gaan.
We zullen haar nooit vergeten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten